Heupdysplasie

Heupdysplasie is een erfelijke aandoening waarbij het dijbeen niet goed past in het heupgewricht. Sommige honden vertonen tekenen van pijn en kreupelheid op een of beide achterpoten, maar soms zijn er geen tekenen van enig ongemak en wordt niet opgemerkt dat de hond lijdt aan heupdysplasie.
Naarmate de hond ouder wordt, kan zich artritis te ontwikkelen.
Röntgen screening op heupdysplasie wordt gedaan in gespecialiseerde dierenartsen praktijken. Met honden die lijden aan heupdysplasie mag niet worden gefokt.
Bij de aanschaf van een pup, vraag aan de fokker het rapport, dat de beide ouders zijn getest op heupdysplasie en vrij zijn van problemen.
Heupdysplasie wordt beschouwd als erfelijk, maar het kan worden verergerd door omgevingsfactoren, zoals snelle groei door een hoog calorie rijk dieet of verwondingen, opgelopen bij springen of vallen op gladde vloeren of lopen van trappen. (jonge leeftijd)


Rapport-Heupdysplasie-Onderzoek


Op het Rapport-Heupdysplasie-Onderzoek treft u de definitieve beoordeling aan, de F.C.I.-beoordeling, en een aantal gegevens die een verklaring geven voor de definitieve beoordeling.

Aanduidingen,

• HD A betekent dat de hond röntgenologisch vrij is van heupdysplasie, wat echter niet betekent dat de hond geen "drager" van de afwijking kan zijn.
• HD B (=overgangsvorm) betekent dat op de röntgenfoto's geringe veranderingen zijn gevonden, die weliswaar toegeschreven moeten worden aan heupdysplasie, maar waaraan in het kader van de fokkerij geen directe betekenis kan worden toegekend.
• De aanduiding HD C (=licht positief) of HD D (=positief) betekent dat bij de hond duidelijke veranderingen, passend in het ziektebeeld van HD zijn gevonden.
• Wanneer de heupgewrichten ernstig misvormd zijn wordt dit aangegeven met HD E (=positief in optima forma).


F.C.I.-beoordeling


De F.C.I.-beoordeling is een weergave van de HD-beoordeling naar een internationaal geldende code, waardoor het mogelijk wordt de HD-uitslagen uit bij de F.C.I. aangesloten landen te vergelijken.